Emotioneel onverwerkte pijn in je relaties

In de blog “Innerlijke monsters uit je rugzak halen”,  vertelde ik jou aan de hand van een tibetaanse legende hoe we allemaal een bepaalde innerlijke pijn met ons meedragen die zich op een gegeven moment in ons leven als een zogezegd “monster” aan ons zal laten zien.

De legende verbeeldt meesterlijk hoe we ons van deze innerlijke “monsters” (aka onze emotioneel onverwerkte pijnpunten) kunnen vrijmaken.

Hieronder een kort vervolg. 

Want niet alleen wijzelf dragen een rugzak. Maar óók alle mensen rondom ons dragen er één.

Wat gebeurt er wanneer onze eigen emotionele pijn die van een ander ontmoet? 

Jammer genoeg is het zo dat wanneer hier te weinig bewustzijn rond is en je niet hebt geleerd om er op een constructieve manier mee om te gaan…. relaties uiteindelijk vaak stuklopen.

Niet uit on-wil van de betrokken partijen. Eerder uit on-macht en on-wetendheid.

Ik geef je opnieuw een beeldverhaal:


Het verhaal van de steen en de slang

Kijk es even heel goed naar deze tekening:

De pijn is voelbaar hè. Twee mensen die willen samenwerken maar een (voor de ander) onzichtbare hindernis tegenkomen hierin.

Zo ziet de man dus niet dat er een slang bij de vrouw zit. En de vrouw ziet niet dat er een steen op de man ligt. Lastig. Echt lastig! Want in dit verhaal hebben beiden niet geleerd om op een constructieve manier met elkaar te communiceren.

Wat er bijgevolg gebeurt is dat ze gaan invullen:

De vrouw beseft: “Ik kan niet klimmen omdat de slang me dan bijt” maar ze vertelt er niet over. Ze vraagt ook niet aan de man waarom hij haar niet met meer kracht omhoogtrekt. Ze houdt alles voor zichzelf en maakt de aanname dat de man gewoon niet goed zijn best doet.

De man doet hetzelfde. Hij is niet eerlijk over de steen op zijn rug (monster, pijn in zijn rugzak). Hij vraagt ook niet waarom ze niet zelf probeert te klimmen. Hij geraakt gewoon hartstikke gefrustreerd omdat zij volgens hem ook niet goed genoeg haar best doet.

Emotioneel verbindende communicatie is levensbelangrijk voor relaties

Het punt is: je kunt de druk niet zien waaronder de andere persoon staat en de andere persoon kan ook jouw pijn niet kennen. Tenzij je deze durft laten zien of erover communiceert. Op een constructieve manier.

Als je dit wenst te leren dien je natuurlijk eerst je eigen innerlijke pijn te leren kennen. En daarmee in verbinding te gaan.

Makkelijk?
Nope.
Zeker niet als je dit nooit geleerd hebt.

Maar het wordt absoluut makkelijker… als je het aangaat, stap voor stap.

Eerst en vooral via een diep contact met al die monster(tje)s die nog schuilgaan in je onderbewustzijn. En daarna via een onvoorwaardelijk omarmen hiervan. (Moest je de blog daarover nog niet gezien hebben, je vindt hem HIER.)

Wens je professioneel ondersteund hiermee aan de slag te gaan? Ik help je graag. Neem gerust het aanbod even door op mijn website.


Rakende muziek/beelden

Het feit dat iedereen innerlijke monsters (emotioneel onverwerkte pijn) met zich meedraagt – vaak onzichtbaar voor de buitenwereld – wordt ook prachtig getoond in de bekende popsong met de titel “demons”. Je vindt het clipje hierbeneden.

When the days are cold and the cards all fold
And the saints we see are all made of gold

When your dreams all fail and the ones we hail
are the worst of all and the blood’s run stale

I want to hide the truth, I want to shelter you
But with the beast inside, there’s nowhere we can hide

No matter what we breed, we still are made of greed
This is my kingdom come (2x)

When you feel my heat, look into my eyes
It’s where my demons hide (2x)

Don’t get too close, it’s dark inside
It’s where my demons hide (2x)

When the curtain’s call, is the last of all
When the lights fade out all the sinners crawl

So they dug your grave and the masquerade
will come calling out at the mess you made

Don’t want to let you down, but I am hell bound
Though this is all for you, don’t want to hide the truth

No matter what we breed, we still are made of greed
This is my kingdom come (2x)

When you feel my heat, look into my eyes
It’s where my demons hide, it’s where my demons hide

Don’t get too close, it’s dark inside
It’s where my demons hide, it’s where my demons hide

They say it’s what you make. I say it’s up to fate
It’s woven in my soul. I need to let you go

Your eyes, they shine so bright. I want to save their light
I can’t escape this now unless you show me how”

Deze blogs vind je misschien ook leuk:

>